'In alle ziekenhuizen een seksverpleegkundige'
Bijzonder hoogleraar seksuologie Jacques van Lankveld van de Universiteit Maastricht vindt dat ziekenhuizen moeten werken met in seksualiteit gespecialiseerde verpleegkundigen.
“Want dokters durven hun patiënten ook niet alles te vragen,” argumenteert hij. “En ze hebben minder tijd dan verpleegkundigen.”
Die tijdsdruk is meteen een van de belangrijkste redenen waarom het idee van een ‘seksverpleegkundige’ gegroeid is.
“Verpleegkundigen zijn sowieso al veel meer vertrouwenspersonen voor patiënten dan dokters dat zijn. Ze kunnen meer tijd vrijmaken om te praten. Maar we zien ook dat er nog steeds een taboe hangt rond seksuele problemen bij ziekte. En toch komt het zó vaak voor. Denk maar aan longziekten, hart- en vaatziekten, gynaecologische en urologische aandoeningen. Mensen vinden het nog steeds lastig om hun dokter daarover aan te spreken, hoewel hun levenskwaliteit beduidend achteruitgaat.”
Onderzoek
Dokter van Lankveld zoekt op dit moment geld om onderzoek te doen naar de efficiëntie van zijn plan. Samen met seksuologen van het Centrum Seksuologie in Maastricht, een ‘virtueel’ centrum waarin vier Zuid-Limburgse gezondheidsinstellingen samenwerken, zet van Lankveld nu al de opleiding voor geïnteresseerde verpleegkundigen op.
“Een bijscholingscursus van enkele dagen,” legt hij uit, “waarin ze leren seksuele problemen te herkennen, hoe die te bespreken, voorlichting te geven en oplossingen aan te reiken.” Verpleegkundigen krijgen daar een erkenning voor die geldig is in Nederland, niet in België.
Van Lankveld vindt nog dat op termijn alle ziekenhuizen met in seksualiteit gespecialiseerde verpleegkundigen moeten gaan werken. “Om een compleet pakket van zorg te bieden.”
Print